Gastblog
Echte verhalen. Verhalen van binnenuit.
Verhalen die raken, omdat ze geleefd zijn.
Soms zegt een verhaal alles, zonder dat je er iets aan hoeft toe te voegen.
Dit is zo’n verhaal.
Daniëlle Franken is moeder, partner en een creatief mens. Op 21-jarige leeftijd werd haar leven plots veranderd door een herseninfarct. Sindsdien leeft ze met NAH.
In dit verhaal neemt ze je mee in haar proces. Een weg van pijn, bewustwording en uiteindelijk terugkeren naar haar eigen kern.
Wat mij hierin raakt, is dat het precies laat zien waar het in mijn werk over gaat: niet oplossen vanuit je hoofd, maar thuiskomen in je lichaam.
Laat dit verhaal je raken. Misschien herken je iets. Misschien zet het iets in beweging.
Groeipijn (dwars door alle lagen heen)
Het moment waarop je uit je veilige, vertrouwde schild losbreekt.
Er ontstaat iets moois, iets krachtigs. Maar dat vertrouwde loslaten gaat ook gepaard met pijn.
Voor mij en voor velen, is dat veilige pantser iets wat ons misschien ons hele leven heeft geholpen om niet te hoeven voelen wat eronder zat. In mijn geval betekende dat: mezelf kleiner maken, niet te veel opvallen, stiller zijn, schaamte, mezelf inhouden en wegslikken. En vooral: braaf ja-knikken en lief lachen. Als ik de ander maar niet kwets of ongemakkelijk laat voelen.
Maar dat oude jasje begint in 2026 steeds meer pijn te doen. Het zit krap en knelt. Door de groei ontstaan er scheuren in mijn oude beschermlaag. Je kunt het zien als een vlinder die uit haar cocon kruipt om te transformeren, of als een bloem die in het vroege voorjaar uit een knol ontluikt. De aarde is nog koud en hard, maar de zon is al warm genoeg om iets in beweging te zetten.
Zelfs al bestaat de kans dat een onverwachte nachtvorst de vroege bloei beschadigt, iets wil toch naar buiten komen.
Groeien betekent voelen waar je vandaan komt. Erkennen uit welke bodem je bent ontstaan. En tegelijkertijd steeds weer kiezen voor de juiste omstandigheden in het nú, omstandigheden die jouw bodem voeden en verbeteren.
Denk aan lichaamsgericht en mentaal therapeutisch werk, waardoor je basis sterker wordt.
En dan komt misschien wel het spannendste proces: durven bloeien.
Blijven staan in nieuwe omstandigheden die je zelf, soms met hulp, hebt gecreëerd. Voelen wat die nieuwe bodem je brengt. Maar vooral: durven voelen wat er al die jaren in jou verscholen lag.
En ook mogen inzien dat het niet aan jou lag, maar aan de omstandigheden.
Uiteindelijk gaat het om het steeds weer terugvinden van je kern en daar naartoe afdalen.
Een plek in jezelf waar je altijd naar kunt terugkeren.
Waar jouw waarden je richting geven. Waar je voelt wanneer je water nodig hebt, wanneer je voeding mist, precies datgene waar jij van gaat groeien. Waar je soms nog mag ploegen of onkruid mag verwijderen.
En waar je jezelf blijft afvragen:
Wat heb ik nú nodig om te groeien naar wie ik ben en wie ik wil zijn?
Mijn weg naar binnen
Groeien van binnenuit, dwars door alle lagen heen. Weerstand, pijn, bewustzijn, emoties… en de kracht die daarin vrijkomt.
Ik neem je graag mee in mijn eigen proces.
Het is geen proces van dagen geweest, maar van jaren. Jaren van vallen en opstaan, inzichten krijgen, het verleden induiken en steeds dieper naar binnen keren. Leren voelen.
Op 21-jarige leeftijd werd ik plots getroffen door een zwaar herseninfarct. Mijn bodem, de grond onder mijn voeten, werd in één klap instabiel.
Ik moest terug naar de basis. Letterlijk, verlamd liggend in een ziekenhuisbed, op zoek naar de kracht in mezelf om door te gaan.
Daar begon, als ik er nu op terugkijk, mijn pad van innerlijk werk.
Reiki was één van de eerste dingen die kort na mijn CVA op mijn pad kwam. Iets wat me hielp om weer voorzichtig contact te maken met mezelf.
In de jaren daarna trouwde ik met de lieve man die in alle stormen aan mijn zijde bleef staan. Na een intens proces van vier jaar werden wij ouders van een prachtige zoon, inmiddels 11 jaar oud.
Moeder worden was mijn allergrootste wens. Zorgen en liefde geven zijn mijn grootste krachtbronnen. Voor hem wilde ik alles geven wat ik in me had.
Later werd ik opnieuw moeder van een prachtige dochter, nu 9 jaar. Ondertussen groeide ook mijn innerlijke proces verder.
Toch kwam er tijdens de coronaperiode een confronterende terugslag. Mijn basis wankelde opnieuw.
Ik ging gebukt onder angsten en sombere gevoelens. Ik was uitgeput van het doorgaan. Van sterk zijn.
Ik had jarenlang zoveel gegeven, zonder te beseffen dat mijn grootste kracht ook mijn valkuil was.
Met behulp van psychotherapeutische begeleiding en door mijn creativiteit opnieuw te ontdekken via een fijne dagbesteding voor mensen met NAH, na mijn infarct, begon er langzaam weer ruimte te ontstaan.
Ruimte om te ademen.
Om te voelen.
Om mezelf opnieuw te ontmoeten.
Terug naar mijn kern
Iets meer dan 2,5 jaar geleden kwam Human Design op mijn pad, via een vriendin, voor wie ik nu deze blog mag schrijven. Met heel veel plezier, dankbaarheid en liefde.
Human Design bracht me nog meer terug naar mijn kern. Naar wie ik altijd al was.
Ik leerde mijn innerlijke kompas kennen en er steeds meer naar te leven, in alignment. Mijn design, uitgewerkt door Alanna Meijers, voelde als een puzzel die eindelijk op zijn plek viel.
Ik ben een 5/1-profiel, met een open emotioneel centrum en een sacrale autoriteit. En ineens begreep ik zoveel meer.
Ik was niet “te veel”.
Ik was niet “te gevoelig”.
Ik klopte.
Mijn lichaam had me altijd al laten weten wat goed voor me was, alleen durfde ik daar niet op te vertrouwen. Ik voelde te veel.
Met mijn NAH-brein raakte ik daardoor vaak overprikkeld en uitgeput, zeker omdat ik met mijn open emotionele centrum ook veel van anderen oppik.
Mijn energie kan groots en krachtig zijn. Ik ben een gever, iemand die vanuit het hart graag anderen helpt en oplossingen aandraagt.
En als onderzoekend persoon wil ik ook nog eens alles begrijpen, alles doorgronden. Leve de onderzoeker in mij.
Maar juist daarin schuilt ook mijn valkuil.
Dankzij Human Design leer ik steeds beter waar mijn systeem op “aangaat” en wanneer ik leef vanuit mijn eigen bron. Vanuit mijn kern.
Ik leef om te creëren wat resoneert. Als Generator ben ik de levenskracht van het universum, klaar om te bouwen, creëren en transformeren. 🫶🙏
Met warme groet,
Daniëlle Franken
Generator met een 5/1 profiel
Heb jij een verhaal dat het verdient om gehoord te worden?
Jouw verhaal kan precies zijn wat iemand anders nodig heeft om zichzelf te herkennen
Voel je dat je wilt delen?
Mail naar info@alannameijers.nl en wie weet krijgt jouw verhaal hier ook een plek.
